Anton Szandor LaVey (Gerçek adı: Howard Stanton LaVey) (d. 11 Nisan 1930, ö. 29 Ekim 1997), Şeytan Kilisesi ve Laveyan Satanizm'in kurucusu. 

Kökeni Avrupa'ya uzanan göçmen bir ailenin çocuğu olarak, 11 Nisan 1930 yılında Chicago'da dünyaya geldi. Küçük yaşlardan beri müziğe duyduğu ilgi sayesinde, onbeş yaşındayken San Francisco Senfoni'de ikinci oboistlik görevine getirildi. İlerleyen yıllarda ise, trompet, trombon, klarnet ve keman çalma konusunda kendisini bir hayli geliştirmesine rağmen, 20'li yaşlarında müziği bırakıp, sirk dünyasına adım atmayı yeğledi. Kafes bakıcısı olarak başladığı yeni mesleğinde, zaman içerisinde ilerleme kaydederek, aslanlı gösterilere çıkmaya başladı; ama bir gösterisi esnasında yaralanınca meslek değiştirmek zorunda kaldı. 

Bir kaç yıl sonra, çeşitli morglarda polis fotografçısı olarak tekrar çalışma hayatına atıldı. San Francisco polis yetkilileri, ceset fotoğrafları çeken bu genç adamın egzantrik karakterini çabuk farkettiler ve Lavey'i merkeze alıp gerçeküstü olaylarla ilgili telefonları cevaplandırmakla görevlendirdiler. Sonraki yıllarda kendisiyle yapılan bir röportajında, felsefi düşüncelerinin belirginleşmesinde, ceset fotografçısı olarak çalışmış olmasının etkisini gizlemedi. 

Tüm bu süreçlerin ardından, 1966 yılının nisan ayında, harekete geçme zamanının geldiğine ikna oldu ve bir Şeytan Kilisesi kurarak, gerek bu kilise, gerekse de kaleme aldığı kitaplar vasıtasıyla Satanist öğretisini yaymaya çalıştı. 

LaVey'e göre, önemli olan tanrı değil insandır. Şeytan'ı "insanoğlunu özgürleştiren isyan ruhu, reddin somut ifadesi ve uygarlığın ilerlemesini sağlayan gelişme güdüsü" olarak tanımlar. öğretisini üç kitabıyla açıkladı: "Şeytani İncil", "Şeytanın not defteri" ve "Şeytani törenler." 

Yine LaVey'e göre, "şeytan," kutsal kitaplarda çizilenin dışında bir varlıktı. Antik İbranice ismine uygun biçimde, tarih boyunca "muhalif" olanı temsil etmişti. Dinlere, insanın hayvansal özünü reddeden ya da kısıtlayan kurallara karşı bireyin özgürlüğünü temsil ediyordu; dolayısıyla dinlere şiddetle muhalifdi ve kutsal kitaplardaki öğretilerin tam tersini uygulamanın insanlık için tek çıkar yol olduğunu savunuyordu. 

LaVey, insanı Nietzsche'yi çağrıştıran bir yaklaşımla "üstün varlık" olarak tanımlar. "Sadece istediğimiz zaman, istediğimize karşı iyi davranmalıyız. "Kimse bize hep iyi olmamız gerektiğini söyleyemez. Eğer biri seni hırpalıyorsa sen de onu ezip yok etmelisin" der bir eserinde. 

29 Ekim 1997 akşamı, 67 yaşındayken, bir kalp krizi sonrası yaşamını yitirmiştir. Vasiyeti üzerine mezar taşında: "Hayattaki tek pişmanlığım yersiz yere iyi olduğum anlardır." yazmaktadır